εισαγωγή   |   γεωγραφία   |   άνθρωποι   |   άγρια ζωή   |   χλωρίδα   |   περιβάλλον   |   αγγλικά

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΔΑΓΑΣΚΑΡΗΣ - Μαδαγασκάρη


Αγόρι της φυλής Σακαλάβα κοντά στον ποταμό Μαναμπόλο στη Μαδαγασκάρη.
H Μαδαγασκάρη εποικήθηκε για πρώτη φορά από ανθρώπους περίπου 2,000 χρόνια πριν. Οι έποικοι της Μαδαγασκάρης ήταν είτε Ινδονήσιοι είτε μικτής Ινδονησιακής/Αφρικανικής καταγωγής. Άραβες έμποροι έφτασαν στο νησί γύρω στο 800-900 μ.Χ., εποχή που αρχίζει το εμπόριο κατά μήκος της νότιας ακτής.

Απ' όσο γνωρίζουμε, ο πρώτος Ευρωπαίος που αντίκρισε την Μαδαγασκάρη ήταν ένας Πορτογάλος καπετάνιος, ο Ντιόγο Ντίας, που εντόπισε το νησί στις 10 Αυγούστου του 1500, αφού το πλοίο του παρασύρθηκε εκτός της πορείας του στον δρόμο για την Ινδία. Ονόμασε το νησί Αγ. Λαυρέντιο. Αργότερα, τον 16ο αιώνα, Πορτογάλοι, Γάλλοι, Ολλανδοί και Βρετανοί, όλοι προσπάθησαν να ιδρύσουν εμπορικές αποικίες στη Μαδαγασκάρη. Όλες όμως απέτυχαν, εξαιτίας των αφιλόξενων συνθηκών και της άγριας αντίστασης των ιθαγενών Μαλαγάσιων πολεμιστών.

Οι Ευρωπαίοι απέκτησαν για πρώτη φορά έρεισμα στη Μαδαγασκάρη στα τέλη του 17ου αιώνα, όταν οι πειρατές έλεγχαν την ανατολική ακτή του νησιού. Οι πειρατές αυτοί χρησιμοποιούσαν την Μαδαγασκάρη σαν βάση για να επιτίθενται σε πλοία που έφερναν αγαθά από την Ινδία πίσω στην Ευρώπη. Τον 18ο αιώνα οι Γάλλοι επιχείρησαν να εδραιώσουν στρατιωτικές βάσεις στην ανατολική ακτή αλλά απέτυχαν και πάλι. Μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα η μόνη αποικία που είχαν μπορέσει οι Γάλλοι να προσαρτήσουν ήταν η νήσος Σαιντ Μαρί.

Στο μεταξύ, κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα οι Σακαλάβα της δυτικής ακτής ίδρυσαν το πρώτο βασίλειο της Μαδαγασκάρης. Το 1810 οι αντίπαλοί τους, οι Μερίνα, ίδρυσαν ένα βασίλειο που κάλυπτε σχεδόν όλο το υπόλοιπο νησί. Ο βασιλιάς τους, ο Ραντάμα ο Α', σύναψε σχέσεις με τους Βρετανούς και άνοιξε την χώρα στους Άγγλους ιεραπόστολους που εξάπλωσαν τον χριστιανισμό σε όλο το νησί και μετέγγραψαν την Μαλαγασιανή σε γραπτή γλώσσα. Κατά την βασιλεία του Ραντάμα μια βιομηχανική επανάσταση σε μικρογραφία έφερε την βιομηχανία στο νησί. Μετά το θάνατο του Ραντάμα τον διαδέχθηκε η χήρα του, Ραναβαλόνα η Α', που τρομοκράτησε τη χώρα για 33 χρόνια, καταδιώκοντας τους χριστιανούς, εκδιώκοντας τους αλλοδαπούς, εκτελώντας πολιτικούς αντιπάλους και αναβιώνοντας το έθιμο της θανάτωσης των βρεφών που γεννιόντουσαν σε άτυχες μέρες. Μετά το θάνατό της οι σχέσεις με την Ευρώπη αποκαταστάθηκαν.

Το 1883 η Γαλλία εισέβαλε στη Μαδαγασκάρη και μέχρι το 1896 επέβαλλε την κυριαρχία της στο νησί, το οποίο έγινε γαλλική αποικία. Η Γαλλία χρησιμοποιούσε τη Μαδαγασκάρη ως πηγή ξυλείας και εξωτικών καρυκευμάτων, όπως η βανίλια. Οι Μαλαγάσιοι εξεγέρθηκαν δύο κυρίως φορές κατά των Γάλλων, το 1918 και το 1947, αλλά η χώρα δεν απέκτησε την ανεξαρτησία της παρά στις 26 Ιουνίου 1960.

Το 1975 ο Ντιντιέ Ρατσικάρα απέκτησε τον έλεγχο της χώρας. Κυβέρνησε την χώρα σαν δικτάτορας μέχρι την ανατροπή του το 1991 εν μέσω οικονομικής κατάρρευσης. Ανέκτησε την εξουσία λίγο καιρό αργότερα και κυβέρνησε μέχρι που έχασε μια αμφισβητούμενη εκλογική αναμέτρηση το 2001. Ο νέος πρόεδρος, Μαρκ Ραβαλομανάνα, υποσχέθηκε να επαναφέρει τη δημοκρατία στην χώρα. Έχοντας κάνει στο ξεκίνημά του πουλώντας με το ποδήλατό του γιαούρτι στους δρόμους, ο Ραβαλομανάνα έχτισε μια εμπορική αυτοκρατορία και έγινε ο πλουσιότερος άνθρωπος στη Μαδαγασκάρη. Ενώ γράφονται αυτές οι γραμμές, το 2005, είναι ακόμα πρόεδρος και η οικονομία συνεχίζει να βελτιώνεται.



< Προηγούμενη | Αρχή | Επόμενη >

5 / 25

Μεταφρασμένο από την Άννα Σπανουδάκη-Toυρμ (avvasp @ gmail.com)



WildMadagascar | Τροπικά δάση | Φωτογραφίες | ειδήσεις

© Rhett A. Butler / wildmadagascar.org 2010